zondag 8 september 2019

op een paarse wolk...

....zat ik de laatste weken van de vakantie. Ondanks de droogte van vorig jaar stond de hei rondom Hilversum namelijk prachtig in bloei. En daar heb ik dankbaar gebruik van gemaakt!
Eigenlijk was ik helemaal niet van plan zo vaak naar diezelfde hei te gaan maar ik had ergens gezien dat daar ook reeën te zien waren (als je geluk had natuurlijk). En tja als de dan toch vakantie hebt, dan besluit je gewoon op een middag dat je nog wel even een ritje kunt maken voor een avondbezoek naar de hei.

Eerlijk gezegd had ik geen flauw idee waar de reeën te vinden waren maar ach het was mooi weer en we zouden wel zien. Het geluk was weer eens met mij die avond....




Wat een mazzel kun je hebben, samen met een mede fotograaf kon ik genieten van dit reetje dat rustig voor ons wilde poseren. Dan vergeet je, bij het zien van je foto's,  ook snel weer dat de wandeling over de donkere hei, terug naar de auto, best nog wel spannend was ;)

De dagen erna bleef de hei roepen en ben ik nog een aantal keer zowel 's morgens vroeg als in de avond gegaan. Het waren prachtige momenten, met mist en de kleuren van de opkomende zon in de ochtend, en fotograferen tijdens de warme zomeravonden. Ik heb weer zo genoten van dit mooie stukje natuur.



In het bos verborgen zag ik nog een paar keer wat reeën lopen, waar ik toch nog wat leuke beelden van heb kunnen maken. En ook in de avond zag ik de reeën nog een keer, dit keer in een ander veld maar daarom niet minder leuk!



En dan waren er nog de kleinere bewoners van de heide, schattige konijntjes die gelukkig ook wel even op de foto wilden. Extra fijn als de omstandigheden dan ook ideaal zijn met mist en mooi licht.






zaterdag 29 juni 2019

Vlinderen...


21 juni was het zo ver, wat had ik er al lang naar uitgekeken, de fotoworkshop van Judith Borremans die ik zou gaan volgen in de Viroinval in België. Ja inderdaad.. België. Zitten er hier geen vlinders dan zal menigeen zich afvragen... Jazeker maar is het gras bij de buren niet altijd groener ;)

Sommige vlindersoorten komen daar meer voor dan hier en zeker in mijn omgeving vind ik deze soorten niet. Dus vrijdag om 12.15 uur in de auto gestapt na een pittige werkweek en op naar België! De Tomtom vertelde mij optimistisch dat ik er om half 4 kon zijn... Helaas.. dat werd eerst hopen op 4 uur om er uiteindelijk 17.15 uur aan te komen. Gelukkig ben je zoiets vlug vergeten na een hartelijk welkom, een heerlijke maaltijd en een eerste bezoek aan de vlinders in het veld.





Door al in de avond te gaan zoeken kun je de vlinders de volgende ochtend ook makkelijk vinden. Waar een vlinder zn hoofd neerlegt (oftewel gaat slapen) daar zit ie de volgende morgen nog, hoe handig!
De weersvoorspelling was ook goed, kans op dauw en weinig wind, dus de wekker ging op 4.15 uur. Via een heerlijk hobbel-de-bobbel-pad bereikten we het veldje en konden we onze gevleugelde vriendjes op hun slaapplekken gaan begroeten. Na de fijne uitleg van Judith de avond ervoor was ik maar wat enthousiast om te beginnen. Toch moet je echt even geduld hebben om het juiste standpunt of het beste licht te vinden maar hoe heerlijk als dat dan lukt!




Bovenstaande foto's zijn van het Groot geaderd witje. Een prachtige vlinder die het blijkbaar ook geen punt vindt zijn/haar overnachtingsplek te delen. Zo kun je het dus treffen dat er soms 2,3 of 4 op een bloem te vinden zijn. Deze vlinder leent zich ook mooi voor tegenlichtfoto's.

We vonden ook nog andere soorten zoals het Dambordje, de bosparelmoervlinder (Parlemoer voor intimi 😁)  en een paarse parelmoervlinder.

Dambordje
Paarse parelmoervlinder
Bosparelmoervlinder


Een geweldig weekend met foto's die naar mn zin zijn, ik kijk er met veel genoegen op terug.




donderdag 28 februari 2019

Het is weer...

...Lente! Nou ja nog niet officieel natuurlijk maar het begint er inmiddels buiten aardig op te lijken. Zeker met al die bloemetjes die hun kopjes weer dapper boven de grond uitsteken. Voor mij in elk geval weer een heerlijk onderwerp om mee aan de slag te kunnen na een paar grijze weken..


Eerst maar eens beginnen met de winterakonieten, deze leken wel samen aan een dansje begonnen.
De sneeuwklokjes waren er ook weer vroeg bij.

Een week later maar een kijken of er al wat bloeide bij Kasteel Poelgeest. Me heerlijk vermaakt met Krokussen en een lief beestje en natuurlijk weer de sneeuwklokjes.







Het weekend erop even op een andere plek gaan kijken, bij Huys ter Warmond, daar stonden ook mooie sneeuwklokjes en een enkele krokus. Die dag voelde het ook al lenteachtig dus was het dubbel genieten!





Aangezien het deze winter, als ik er op uit kon, vooral grijs en grauw was, voelde deze dagen echt als een soort ontwaken uit een winterslaap (fototechnisch gezien dan 😉 ).
 Nu op naar het echte voorjaar als alles weer bloeit en fladdert ... ik heb er nu al zin in ;)