zondag 1 juli 2018

Eindelijk...

Nou ja, eindelijk.. sinds ik de vossen  in december '17 heb ontdekt hoopte ik al maanden dat ik dit jaar ook de kleine vosjes zou mogen zien. De verhalen hierover van anderen lieten me dromen van de mooiste beelden. Maar het is natuurlijk altijd afwachten wáar ze zitten en óf je ze te zien krijgt. Dat viel in het begin niet mee. Van de heel kleine welpjes heb ik dan ook maar een paar foto's die "er mee door kunnen". Maar alleen al ze te zien was een mooi moment!




Het duurde een paar weken voor ik de andere jongen vond en daar een paar keer ben geweest. Dat was genieten hoor! Deze kwamen al meer naar buiten en vonden het vooral leuk om lekker te dollen met elkaar. Ook mama  kwam af en toe langs om te knuffelen, ze even terecht te wijzen of wat teken te verwijderen.





Soms kwam moeder ze even terecht wijzen, heel leuk om te zien hoe de kleintjes dan weer contact zochten met haar.


Vind je me nog lief mam?



Tijd voor de schoonheidsbehandeling.
Even chillen samen met tante..
Ook tante kwam af en toe langs en liet na een poosje toe dat de kleine even met haar stoeide. Maar als het te gek werd maakte ze even duidelijk wie er ook al weer de baas was!

Wie is hier de baas!

Ok ik snap het weer hoor...jij bent de baas.



De kleintjes werden snel groter en dapperder. Ze kwamen steeds langer kijken wat die gekke mensen daar in het gras toch deden. Ze mochten mee op jacht en voelden zich steeds meer op hun gemak. Voor ons genieten natuurlijk als we het op een mooie zonnige avond  weer troffen! Hoe rustiger wij waren hoe meer de welpjes durfden te komen en zelfs een beetje brutaal werden ;)


Haha...Wat doen die lui daar toch?


Sluiptechniek oefenen


Ik heb genoten van deze weken en bezoekjes aan deze mooie dieren. Gehoopt maar niet gedacht al zóveel van die kleintjes te kunnen zien!




















woensdag 20 juni 2018

Steenuiltjes

Op vrijdag 15 juni was het dan zo ver, ik zou naar de steenuiltjeshut van Hans Menop gaan. Al geboekt in januari dus lang op gewacht! En dan moet je nog maar afwachten hoe het weer is natuurlijk! Nou dat was prima, een zonnetje dat door dunne bewolking net mooi getemperd werd. De ontvangst was hartelijk en ook bij de hut werd alles goed in gereedheid gebracht om het ons zo goed mogelijk naar de zin te maken. En dan denk je dat het lange wachten begint :)
Nou na 5 minuten kwam het mannetje al eens even kijken wat er te halen viel. Gelukkig was ik er helemaal klaar voor en kon het fotograferen meteen beginnen! Wat maak je dan toch veel foto's op een avond zeg. Maar gelukkig een heel aantal waar ik erg blij mee was, wat hebben de uiltjes toch soms komische uitdrukkingen!

Wat zie ik daar?


Ik heb niks hoor :) 


Het licht werd alleen maar mooier naarmate de avond vorderde. Ook een van de kleine steenuiltjes liet zich af en toe even in de boom zien. Zij het nog veilig verstopt achter wat bladeren. Ik moet zeggen dat ik me niet echt vaak gewaagd heb aan vogelfotografie maar dat het werken vanuit een hut wel goed bevallen is. Door de rails waar je je camera op kan zetten is het aantal scherpe beelden behoorlijk hoog.

Je ziet me hier niet toch? 

Gaaaap...Het valt niet mee om op te groeien ;) 



Erg blij met deze foto, een van mn favorieten mede door de zachte achtergrond



Halverwege de avond kwam Hans nog even kijken hoe het ging. Tot dan toe had ik al aardig wat foto's kunnen maken. Vlak daarna liet ook het vrouwtje zich even mooi zien op het wagenwiel, en poseerde het mannetje nog even op een tak. Toen we ook nog even een knuffelmoment konden vastleggen was de avond meer dan geslaagd! Volgend jaar weer!

Even knuffelen met mama.






zondag 4 februari 2018

Sluwe vossen?

In veel boeken en verhalen worden de vossen immers altijd zo beschreven, als sluw en slim..
Ik denk dat de vossen in de AWD een andere minstens zo sluwe en slimme techniek gebruiken. Ze doen zich zo onweerstaanbaar en charmant mogelijk voor zodat je ze wel leuk móet gaan vinden. Of je moet er weerstand tegen kunnen bieden, er totaal ongevoelig voor zijn maar in die categorie val ik in elk geval niet. Zeg nou zelf die oogjes, dat snuitje, en dan je aankijken met zo'n guitige blik...Ze pakken je zo in waar je bijstaat of liever gezegd ligt met je camera. Even dichterbij komen en het dan weer op een lopen zetten, je achterlatend met de hoop dat ze snel weer terug komen.



Vossen kunnen ook heerlijk genieten en relaxen in het zonnetje, even de oogjes toeknijpen of eens ff lekker krabben als het zo uitkomt.



Een dromerige blik in de verte, waar zou een vos dan even stiekem van dromen? 


Dan weer even de echte vos uithangen, laag bij de grond dichterbij sluipen, en dan doen alsof ze je niet zien. Maar ondertussen alles in de gaten houden. 



En als de dag op zijn einde loopt, zoeken ze hun slaapplekjes weer op, gaan op jacht of doen andere dingen die vossen doen waar wij geen weet van hebben. Dan gaan ze er weer vandoor, jou achterlatend met foto's om lekker na te genieten, en een vlugge blik in je agenda.. 
wanneer kan ik weer?