zondag 31 mei 2020

Afvinken!


De term bucket list is de laatste jaren nogal populair geworden. Een lijstje gevuld met dingen die je nog graag wil doen, eten of zien... Ik heb zo'n lijstje niet op papier maar wel in mn hoofd.. Een soort fotografisch verlanglijstje zeg maar, van onderwerpen of plekken die ik graag nog eens zou fotograferen. Een aantal heb ik ondertussen al af kunnen strepen (steenuiltjes, jonge vossen, Schotland, Viroinval). Soms kwamen die onderwerpen toevallig op mijn pad, soms had ik ze gepland en soms vereiste zo'n gedroomd onderwerp de kunst van het geduld.. vooral véél geduld..



Maar dan ineens is het moment daar! Na jaren zoeken naar een locatie met dit zeldzame vlindertje kon ik het dan eindelijk fotograferen. Dit vlindertje draagt de mooie naam van Zilveren Maan en staat helaas op de rode lijst. Dat maakt dat de exacte verblijfplaats van dit vlindertje niet gedeeld wordt en beperkt blijft tot een provincie of natuurgebied. Het vinden van een locatie valt dus niet mee. 
Maar als je dan op een vroege, zeg maar gerust héél vroege ochtend een veldje vindt en je ziet er 1... Geloof me ik was blij dat ik alleen was ;) (dansje van vreugde).






De druppels van de dauw nog op de vleugels, een zacht zon-verlicht mistlaagje over het veld, mijn dag kon (ondanks het vroege uur) niet meer stuk. De eerste foto's heb ik gemaakt met tegenlicht. De zon staat zo vroeg in de ochtend nog laag en het licht is nog mooi zacht. 
Na bijgekomen te zijn van de eerste feestvreugde en die eerste vlinder van alle kanten te hebben gefotografeerd keek ik eens om me heen...zag ik dat er een klein eindje verderop nog een zat, en nog een.. er bleken er zo'n 10 om me heen te zitten. Ik heb me dus uitstekend vermaakt! 





Als een vlinder eenmaal opgewarmd is spreidt hij de vleugels en weet je dat het moment van afscheid nemen bijna daar is. Deze vlinder was de rotste niet en wilde ook toen nog wel even poseren. Toen ging ie er toch echt vandoor.. ik heb hem nog net niet na staan wuiven.. "Dag mooie vlinder, bedankt dat ik even van je mocht genieten..!"




zondag 8 september 2019

op een paarse wolk...

....zat ik de laatste weken van de vakantie. Ondanks de droogte van vorig jaar stond de hei rondom Hilversum namelijk prachtig in bloei. En daar heb ik dankbaar gebruik van gemaakt!
Eigenlijk was ik helemaal niet van plan zo vaak naar diezelfde hei te gaan maar ik had ergens gezien dat daar ook reeën te zien waren (als je geluk had natuurlijk). En tja als de dan toch vakantie hebt, dan besluit je gewoon op een middag dat je nog wel even een ritje kunt maken voor een avondbezoek naar de hei.

Eerlijk gezegd had ik geen flauw idee waar de reeën te vinden waren maar ach het was mooi weer en we zouden wel zien. Het geluk was weer eens met mij die avond....




Wat een mazzel kun je hebben, samen met een mede fotograaf kon ik genieten van dit reetje dat rustig voor ons wilde poseren. Dan vergeet je, bij het zien van je foto's,  ook snel weer dat de wandeling over de donkere hei, terug naar de auto, best nog wel spannend was ;)

De dagen erna bleef de hei roepen en ben ik nog een aantal keer zowel 's morgens vroeg als in de avond gegaan. Het waren prachtige momenten, met mist en de kleuren van de opkomende zon in de ochtend, en fotograferen tijdens de warme zomeravonden. Ik heb weer zo genoten van dit mooie stukje natuur.



In het bos verborgen zag ik nog een paar keer wat reeën lopen, waar ik toch nog wat leuke beelden van heb kunnen maken. En ook in de avond zag ik de reeën nog een keer, dit keer in een ander veld maar daarom niet minder leuk!



En dan waren er nog de kleinere bewoners van de heide, schattige konijntjes die gelukkig ook wel even op de foto wilden. Extra fijn als de omstandigheden dan ook ideaal zijn met mist en mooi licht.






zaterdag 29 juni 2019

Vlinderen...


21 juni was het zo ver, wat had ik er al lang naar uitgekeken, de fotoworkshop van Judith Borremans die ik zou gaan volgen in de Viroinval in België. Ja inderdaad.. België. Zitten er hier geen vlinders dan zal menigeen zich afvragen... Jazeker maar is het gras bij de buren niet altijd groener ;)

Sommige vlindersoorten komen daar meer voor dan hier en zeker in mijn omgeving vind ik deze soorten niet. Dus vrijdag om 12.15 uur in de auto gestapt na een pittige werkweek en op naar België! De Tomtom vertelde mij optimistisch dat ik er om half 4 kon zijn... Helaas.. dat werd eerst hopen op 4 uur om er uiteindelijk 17.15 uur aan te komen. Gelukkig ben je zoiets vlug vergeten na een hartelijk welkom, een heerlijke maaltijd en een eerste bezoek aan de vlinders in het veld.





Door al in de avond te gaan zoeken kun je de vlinders de volgende ochtend ook makkelijk vinden. Waar een vlinder zn hoofd neerlegt (oftewel gaat slapen) daar zit ie de volgende morgen nog, hoe handig!
De weersvoorspelling was ook goed, kans op dauw en weinig wind, dus de wekker ging op 4.15 uur. Via een heerlijk hobbel-de-bobbel-pad bereikten we het veldje en konden we onze gevleugelde vriendjes op hun slaapplekken gaan begroeten. Na de fijne uitleg van Judith de avond ervoor was ik maar wat enthousiast om te beginnen. Toch moet je echt even geduld hebben om het juiste standpunt of het beste licht te vinden maar hoe heerlijk als dat dan lukt!




Bovenstaande foto's zijn van het Groot geaderd witje. Een prachtige vlinder die het blijkbaar ook geen punt vindt zijn/haar overnachtingsplek te delen. Zo kun je het dus treffen dat er soms 2,3 of 4 op een bloem te vinden zijn. Deze vlinder leent zich ook mooi voor tegenlichtfoto's.

We vonden ook nog andere soorten zoals het Dambordje, de bosparelmoervlinder (Parlemoer voor intimi 😁)  en een paarse parelmoervlinder.

Dambordje
Paarse parelmoervlinder
Bosparelmoervlinder


Een geweldig weekend met foto's die naar mn zin zijn, ik kijk er met veel genoegen op terug.